Ożywienie duszy na rekolekcjach
Czas duchowego uśpienia
Od kilku lat nie uczestniczyłem w rekolekcjach. Moje serce wypełniła gorycz, a dusza stopniowo obumierała. Wiadomość o możliwości udziału w rekolekcjach wywołała we mnie radość, choć nie obeszło się bez wewnętrznej walki duchowej.
Przemiana podczas rekolekcji
Na rekolekcjach poczułem, jak moje zlodowaciałe wnętrze powoli, w bólach, zaczyna topnieć. Łaska Boża łagodnie mnie ogarniała, przemieniając moje serce. Uświadomiłem sobie, jak wielki dar został mi ofiarowany – duchowy skarbiec o wartości większej niż cały świat.
Wdzięczność za dar życia duchowego
Dzieło bł. Marii od Pana Jezusa Dobrego Pasterza, Franciszki Siedliskiej, otworzyło mnie na nowe życie duchowe. Dzięki rekolekcjom moje życie nabrało sensu, a dusza odżyła.
Dziękuję Bogu, siostrom oraz wszystkim organizatorom tych rekolekcji za dar, który otrzymałem. Dzięki nim ożyłem.
Chwała Panu!
A kiedy Pan nas wybrał, trzeba odpowiedzieć na Jego wezwanie i oddać się Mu całą duszą, i pamiętać, że bez Niego nic nie możemy.
